Eén sleutel voor de tools die je team al gebruikt

Niemand heeft nog een plek nodig om werk bij te houden. De taken staan in Asana of Jira, de pipeline in HubSpot, de klanten in ChatWoot, en elk daarvan is iemands werkdag. Wat ontbrak was geen tool, maar één ingang die een AI-agent, een projectkamer en je eigen code allemaal kunnen gebruiken.

Eén koppeling, niet één per ding dat haar nodig heeft

Een teamlid plakt één keer een token, op de projectkamerpagina. Vanaf dan zijn de kamer die zijn taken gelijk houdt, de API die je code aanroept en de agent in de chat dezelfde koppeling — dus er is één ding om toe te kennen, één om te controleren en één om in te trekken.

Het geheim reist nooit mee

Elk van deze API's beantwoordt /connections/link met 403 en het adres van de pagina waar het token naartoe gaat. Een assistent die om een koppeling vraagt, krijgt een link om door te geven, nooit een verzoek om het geheim zelf — want een token dat in een chat is getypt, is een token in iemands transcript.

Een misser is een misser

Een koppeling die van een andere organisatie is, wordt beantwoord precies zoals een die niet bestaat: 404, nooit 403, en met dezelfde woorden. Als je die twee antwoorden uit elkaar kon houden, waren ze een manier om te vragen of een id bestaat. Een project- of gespreks-id wordt bij elke aanroep in de tool opgezocht in plaats van vertrouwd, dus een sleutel bereikt wat zijn organisatie heeft gekoppeld en niets anders.

Dezelfde vorm als al het andere

• Dezelfde X-API-KEY-header als de LinkedIn API en de berichtenkanalen.
• Dezelfde foutvorm, zodat één handler alles afdekt.
• Hetzelfde webhooksysteem, op dezelfde manier ondertekend.
• Dezelfde MCP-server, één adres per agent, zonder iets te installeren.

Dat is het hele betoog. Geen betere tracker — jouw tracker en jouw helpdesk, bereikbaar op dezelfde manier als al het andere dat je al aanroept.

Veelgestelde vragen