LinkedIn otomasyonunda en pahalı hataları doğuran cümle şudur: API 200 döndürdü, demek ki gönderi çıktı.
Şart değil. Herhangi bir LinkedIn API'sinden gelen 2xx, isteğin kabul edilip aktarıldığı anlamına gelir. LinkedIn'in sonra onunla ne yaptığı — kimseye göstermemek, incelemeye almak, sessizce düşürmek, gösterip yirmi dakika sonra kaldırmak — o yanıtta yoktur ve birkaç durumda hiçbir yanıtta yoktur.
Bu açıklık neden var
Kodunuzla görünür bir gönderi arasında en az iki sıçrama vardır ve ikincisi, otomatik içerik hakkında kendi görüşleri olan bir platformdur. Eşzamanlı bir durum kodu, henüz verilmemiş bir karar hakkında rapor veremez. Kimse bir şey gizlemiyor; yanıt yazıldığı anda bilgi var olmuyor.
Varsaymak yerine ne yapmalı
- Gönderdiğinizi yanıtı ve bir zaman damgasıyla birlikte saklayın. Bir mantıksal değer değil: gövdeyi.
- Geri okuyun. Bir gönderi önemliyse sonradan onu çekin ve geri geleni kaydedin.
- Çağrı sayısı ile görünür sonuç sayısını iki ayrı ölçüt olarak ele alın, çünkü öyleler.
- Bir müşteriye yalnızca bir durum koduna dayanarak asla “yayınlandı” göstermeyin.
Bunun en çok canı yakan hali
Bir zaman aşımı. İsteğiniz başarısız olmadı — siz yalnızca yanıtı beklemeyi bıraktınız. Yazma pekâlâ gerçekleşmiş olabilir. Yeniden denemek, bir mesajın ikiye dönüşme yoludur ve müşterinizin fark ettiği ikincisidir. Yapmayı düşündüğünüz her yazma için bir kimlik tutun, yeniden denemeden önce denetleyin ve isteği yeniden oynatmaktansa dünyayı okumayı yeğleyin.
İnsanların sorduğu sorular
Bir yapay zekâ ajanı farkı bilir mi?
Yalnızca söylenirse. 200 alan bir yapay zekâ ajanı, gönderiyi genellikle yayımlanmış olarak bildirir. Kuralı talimatlarına yazın: bir yazmayı kabul edildi olarak bildirin ve gittiğini söylemeden önce geri okuyun.
Bir proje odası bir yazmayı nasıl bildirir?
Yapay zekâ ajanının yanıtı olarak, odada, herkesin görebileceği yerde. Bu, ajandan gönderdiğini ve geri aldığı kimliği alıntılamasını istemek için iyi bir neden.