li_at is de cookie die LinkedIn zet in een browser die is aangemeld. Geef hem af en je verbindt het account zonder ooit een wachtwoord te typen — en dus ook zonder een van de checkpoints tegen te komen die een nieuwe aanmelding kan opwerpen.
Dat is de reden om hem te gebruiken. Blijft een account om een verificatie vragen die je niet kunt beantwoorden, dan is een cookie plakken uit een browser die er al voorbij is de weg erlangs.
De user agent is niet optioneel
LinkedIn bindt een sessie aan de browser die hem heeft gemaakt. Stuur je de cookie met een andere user agent, dan valt de sessie vaak weg — soms meteen, soms een uur later, wat erger is omdat het dan op een wankele koppeling lijkt in plaats van op een mismatch. Kopieer de user agent uit dezelfde browser waaruit je de cookie hebt gekopieerd.
Hoe lang hij meegaat
Een sessiecookie is niet blijvend. LinkedIn laat hem op eigen ritme verlopen, en uitloggen in de browser waaruit je hem kopieerde kan hem meteen beëindigen. Als hij weg is, stopt het account met werken en zegt de status weer dat er inloggegevens nodig zijn — dat is opnieuw verbinden, geen fout.
Een cookie is een levende sessie. Wie hem heeft, ís het account, zonder wachtwoord en zonder tweede factor ertussen. Behandel hem precies zoals je een wachtwoord zou behandelen, en log uit in die browser als je klaar bent.
Veelgestelde vragen
Moet ik li_at in een projectkamer plakken zodat een AI-agent het account kan koppelen?
Nee. Iedereen in de kamer kan lezen wat daar staat, gasten inbegrepen. Koppel het account buiten het gesprek om, en laat de AI-agent ermee werken zodra het gekoppeld is.
Kan een assistent een account met een cookie koppelen?
De tool bestaat, POST /linkedin/connect/cookie, dus een assistent via MCP kan het als je hem de cookie en de user agent van de browser geeft. Een privégesprek met je eigen assistent is de enige plek waar dat zin heeft.